Sant'Agata Bolognese'deki fabrika turunu bitirdiğim akşam, otel odasında haritaya bakarken aklıma tuhaf bir soru takıldı: bu makinelerin doğduğu yeri gördüm, peki onları hayal eden adam nerede doğdu? Cevap, Bologna'nın kuzeyinde, Ferrara iline bağlı Cento'nun bir mahallesi olan Renazzo'ydu. Ertesi sabah kiralık arabayla yola çıktım ve o gün, tüm Emilia gezimin en sessiz, en beklenmedik biçimde etkileyici durağı oldu. Aşağıda, kendi başına aynı rotayı yapmak isteyen biri için gördüklerimi ve öğrendiklerimi olduğu gibi anlatıyorum.
Renazzo'da vitrinde duran bir Miura bulamazsınız. Bulacağınız şey, tarlaların ortasında büyümüş bir çiftçi çocuğunun neden traktörden süper otomobile uzanan bir hayat kurduğunu anlatan manzaranın kendisi.
Burayı gezmek klasik bir müze ziyaretine benzemiyor. Gişe, kuyruk, sesli rehber yok; bir köy dokusu, birkaç anlamlı nokta ve sizin merakınız var. Bu yüzden planlamayı önceden yapmak gerçekten fark yaratıyor.
Ben Bologna Merkez İstasyonu civarından aldığım arabayla gittim; şehir çıkışından sonra yaklaşık yarım saatlik, tamamen düz ve trafiksiz bir sürüştü. Emilia ovasında yol tabelaları net, ancak Renazzo'nun kendisi küçük olduğu için navigasyonda hedef olarak doğrudan Renazzo, Cento yazmak en pratiği. Arabasız gidecekseniz Bologna'dan Cento'ya otobüs bağlantıları var; Cento merkezinden Renazzo'ya ise kısa bir yerel bağlantı ya da taksi gerekiyor. Aynı gün içinde Sant'Agata'daki müzeyi ya da Modena tarafındaki durakları da göreceksem, araba olmadan programı toparlamak zor olurdu.
İlkbahar ve erken sonbahar bu ova için ideal. Yaz ortası hem nemli hem çok sıcak, kış aylarında ise yoğun sis manzarayı tamamen yutuyor. Ferruccio Lamborghini'nin doğum günü nisan ayına denk geldiği için bahar aylarında bölgede otomobil kulüplerinin düzenlediği buluşmalara rastlama şansınız artıyor; ben gitmeden önce Cento belediyesinin etkinlik duyurularına ve yerel kulüp paylaşımlarına bakıp tarihimi ona göre kaydırdım. Günün saatine gelince: sabahın erken saatleri hem ışık hem sessizlik açısından çok daha güzel, öğle arası İtalya'da her şeyin kapandığını unutmayın.
Buraya "koca bir müze" beklentisiyle gidenler hayal kırıklığına uğruyor. Gerçekçi bir liste şöyle:
Arabayı köyün kenarına bırakıp yürüdüm. Sokak o kadar sakin ki motor sesi yerine kuş sesi duyuyorsunuz; hikâyeyi bilen biri için bu tezat neredeyse komik. Duvardaki anma yazısını okuyup, evin karşısındaki tarlaya doğru döndüğümde kafamda şu netleşti: Ferruccio'nun mekanikle ilk teması süslü bir atölyede değil, bozulan tarım makinelerinin başında olmuş. Traktör işini burada kurup büyütmesi, sonra spor otomobile geçmesi bu manzarayla birlikte anlam kazanıyor. Fotoğraf çekerken tek ricam: burası hâlâ insanların yaşadığı bir yer, bahçe kapılarına dayanmadan, sesinizi yükseltmeden gezin.
Renazzo tek başına yarım saat–bir saatlik bir durak. Bunu Cento merkeziyle birleştirmek gezinizi doyurucu hâle getiriyor. Ben tarihi merkezde kahve içip, meydan